rücu

tevfik fikret'in sis şiirinde yazdıklarından pişman olup bir şekilde özür dileme olarak adlandırılan şiiridir.internet ortamında şiirin bulunması oldukça zordur:

hayır hayır sana raci değil bu telinat
bütün bu levm ü tellüm bu ibtikayı hayat
hayat ı milleti tağzib eden, muhaklar eden
çamurlayan ne kadar levs varsa hep birden
kucaklamış, taşımış bu muhita aiddi;
o mel'anet gecesinden uzaktayız şimdi
varıştı leyl i musibet leyal i nisyana
açıldı gözlerimiz bir sabah ı rahşana
sen ey muhiti teceddüd, o leyl-i menhusün
seninle nisbeti yok, sen şereflisin, ulusun
ne sis yüzünde ne züll, bil’akis,safavü vekar
doğan güneş gibi safı bir infilakın var
ufukların bütün enzarı sende, pür-hayret
bugün senin vedeniyet müsalemet, safvet
adalet isteyen aza-ı hakkı nümunla
bugün senin harekatın veya sukununla
tekarrür eyleyecektir huzur-ı istikbal
senin selamet-i fikrin demek, selamet i hal
güzel düşün,iyi hisset,yanılma aldanma
ne varsa doğrudadır, doğruluk şaşar sanma
koş ittihade,tealiye,sa’ye,ikbale
fakat unutma ki yol intizam,mesyetle
yakınlaşır,kısalır..doğru at adımlarını
düşün: bugünkü adımlar hazırlıyor yarını
ve siz, ey ordumuzun anlı-şanlı efradı
siz ey güzel vatanın ber-güzide evladı
siz ey küşade alınlar, güzide vicdanlar
siz ey yürekli ve arslan yürekli insanlar
içimde şimdi ne hisler , nasıl temenniler
ne neş’eler coşuyor,bilseniz,ne vecd-aver
teraneler coşuyor. Bunların bakir ü güzin
meali, şiiri, sünühatı,ruku, lafzı sizin

sizin, ne varsa sizin,hepsi hepsi, hepsi sizin!