bi kere geldi mi gitmek bilmeyen misafir

ev oturmaları, gün gibi organizasyonların kafa siken parçası, vazgeçilmez soyu tükenmez unsuru.

öyle herkese 'aa hoşgeldin x teyze' , 'elini öpem y teyze' , 'f de l ye ne güzel çaktı öyle demi teyze'

demeyi sevmeyen bir tipseniz ölümdür ölüm, ki ben senin için yaşamayı göze almıştı yiğeen. * *

daha misafire hazırlık aşamasındayken eve dahil olur bu zaatı muhteremler. 'len daha hazırlık yapacaıdık' demeye fırsat olmaz.

hazırlıklara müdahil olsa bir dert olmasa bir derttir. bazısı istemez mutfak işine başkasının karışmasını,

zaten belki karıştığı işi de mahvedecektir. bazen de 'üle yardım etsene leaağğ!!' dersin oturur yanı başına keyif çatar, sigarasını tellendirir

soğuk birşeyler ister, kül tablası vs iyice darboğaza sokar insanı.

senin misafirle olan alakan 'hoşgeldinizzzz' boyutlarında ise daha büyük bela olabilir.

odana tıkılırsın evvela. normal de hiç gelmeyen işeme sıçma gibi atraksiyonlar dibinden ayrılmaz. (bkz: misafir gelmedi mi sıçamıyoruz)

neyse efenim bu insanlar gitmek bilmez. geldikleri vakit kahvaltı vakti olur kimi zaman. kahvaltıya dahil olurlar.

pasta börek çörek öğle yemeği sayılır akşam olur yine gitmezler. içine sıçmayı örenir insan.

muhabbet biter. bütün konular başa döner. akşam yemeğine dahil olurlar.

yatmaya kadar gidenleri vardır.

kimisi niyeti bozup 'sizin hayatınıza dahil olmaya geldik' moduna girerler,

bu gibi durumlar için 'eaaouuhh ayy nası uykum geldi, eauuoaoaweehh' gibi efektler silah olarak kullanılabilir.

misafir iyidir hoştur fakat, misafirliği kısa tutmak için illaki ziyaret edilen kişinin

hasta olmasını beklemek bir o kadar gereksiz lüzumsuz can sıkıcı bir olaydır.