seni seviyorum

"seni seviyorum(!)"[bir inanabilseniz/inandırabilseniz!]

küçümsenmesi gereken cümledir, üzerine hatta defalarca vurulması gereken. bu kelimenin maalesef sevgiyle alakalsı kalmamıştır; ifade ettiği göstergelerin de kimilerinin ağzında yalapşap olması ile ağır anlamlar almıştır; korkutan, küstüren, ciddiyete bağlatan cümledir[şair cümlesidir!]; altından kalkması ağırdır, kolay söylenir ama her zaman duyulmaz!

"seniseviyorum"[tek cümle!]

tek cümledir; bütünleşmişliği ifade eder! iki varlığın bir olması anlamındadır, tıpkı platon'un şölen'inde ifade edilen her iki varlığı tek bir bünyede taşıyan erdişi gibi! bir anlamda kadını küçülten bir mantığa dayandığı gibi öteanlamda onu tanrısal bir düzleme oturtan[pierrot 'un Garance tiyatrodaki aşkıdır][unutmayın sevilen her varlık tanrılığa yakındır ve her tanrının gizli bir yanı vardır sevilebilmek için]

"seviyorum seni "[yitirilmiş!]

kişiselliği öne çıkaran bir cümledir; sen'in üstün anlamlarını temellendirir. aşka konu olan objelerden birinin varoluşunun hiç bir zaman onaylanmayacağını anlatır; birisi yalancı-vardır; ötekisi varolmak ister, lakin kaçan her zaman bu oynu öteleyendir ki bilinmez birinin varoluşu ötekinin varolmamasına bağlıdır!

"xxx" seni-seviyorum..[

seni seviyorum'un biricik yükselme biçimi onu sert söylemek ona bir önadın açılımını vermektir["ariadne seni seviyorum" der dyonisos-Roland Barthes]

]..seni seviyorum..[ (sözlükdışı!)

kendinden başka göndergesi yoktur belki, bir uç duruma yapışır, gerçektir gerçekleştiricidir.

seni seviyorum[kusursuz!]

Melek olsa kanadı çarpar...

Seni seviyorum[Görüntü].

Werther charlotte'nin Albert'e aldandığını bilir, gerçekte bulanık bir biçimde acı çeker bundan; ama "Albert onun ince beline sarılınca bütün bedeninde bir ürperti dolaşır".. Albert onu benden çalıyor der gözlerindeki görüntü...

Seni Seviyorum[noktasız]

nokta almaz virgül alır en fazlası yarım nefes soluklanır...