sibel arna

o meşhur yazısından bugün haberimin olduğu şey*. yazma ve analitik düşünme kabiliyetinin yoksunluğundan dolayı inanılmaz itici bir yazı kaleme almış. üstelik iki cümle ile rahatlıkla anlatabileceği derdini koca bir yazı boyunca hiç anlatamamış. yazısındaki o iğrenç kısımları çıkarttığınızda geriye kocaman bir hiçlik kalıyor. sanırım bu yüzden de iğrençleşiyor. yani yazma kabiliyeti olmadığı için bu tür iğrençliklerle prim yapmaya çalışıyor. bu zamana kadar hiçbir yazısını okumamıştım ama eminim bu tür iğrençlikleri öncesinde de yapmıştır. bu yazısında konuyu kendi bebeği etrafından anlattığı (daha doğrusu anlatamadığı) için de iyice zıvanadan çıkmış.
yazının neresini tutsanız elinizde kalıyor, daha ilk başta 34 metrelik yattan bahsederken ben herhalde kendi yatları değil, bir arkadaşlarının veya kiralık bir yattan bahsediyor ama ifade edememiş diye düşünmüştüm. bir insan kendi malını bu kadar öne çıkarır mı; ayıp denen bişey var, görgüsüzlük denen bişey de var. ama burada yazılanları okuyunca anlıyorum ki kendi yatları imiş. o halde öncelikle kamera değil, kamara deniyor gemide ki odacıklara, bunu bir düzeltelim. sonrasında o 34 metre varya...neyse seviyesine inmeyelim ve bu vesile ile kendisinden kurtulduğumuz için (malum şutlanmış hürriyet'ten) dadısına sonsuz teşekkürlerimizi bildirelim. bu ders olur mu? hiç sanmam, hatta ortalıkla "ben artık çok meşhurum, tüm yazarlar, twitter, sözlükler, internet alemi benden bahsediyor" diyerek kendi elitist yaşam alanında dolandığına emin gibiyim.