tecavüz edilen kız engelli olunca daha çok üzülmek

tecavüz suçunun etkilerini duygusal sömürü ile artırma çabasıdır. tecavüze uğrayan kişiye gerçekten üzülüyorlar mı, yoksa acıyorlar mı bilemiyorum ama bu ülkede tecavüze bakış açısı çok farklı.

bir adam sevgilisini/karısını/kızını sokak ortasında evire çevire döverken kadının yardım çığlıklarını duymazlıktan gelip arkasını dönen insanların, yine tecavüze uğrayan kadına bakışı ve onu dışlaması nedeniyle duygulardan bahsetmek saçmalık kazanıyor. bu ülkede tecavüze uğradığı için aile meclisi tarafından ölümle cezalandırılan(tecavüze uğramak suç onlara göre)kızların sayısı muallak.

kadınlar tecavüze uğradı diye kimse üzülmüyor aslında, tek sorun bundan sonra bu kir(!) ile yaşamını devam ettiremeyeceği düşüncesiyle ona acımaları. yani tecavüze uğrayan kadınlar için kimsenin üzüldüğü falan yok. tecavüz mağduru engelli olunca bu acıma daha etkili gözüküyor. zaten acıdığınız insana iki defa acıyorsunuz, onun için üzülmüyorsunuz. acıma duygusuyla üzüntüyü birbirine karıştırmamak lazım. eğer biri için üzülseniz onun hayatını bu şekilde mahvetmek yerine, yardımcı olursunuz. fakat yapılan işaret etmekten başka bir şey olmayınca, tecavüz mağduru için tek seçenek kalıyor, ölüm. tecavüze uğrayan kadınların intihar etmesinin sebebi, kadını yok sayarak tecavüzü görmezden gelen, bir sonraki tecavüzlere zemin hazırlayan insanlar.

tecavüz, bu ülkenin değil, tüm dünyanın/insanlığın bir gerçeği. baş etmekse yine insanlarla yapılabilir. üstünü kapattığınız, cezalandırılmayan her tecavüz sonraki tecavüzlerin zeminini hazırlıyor. ve tecavüze uğrayan insan sayısı katlanarak artıyor. üzülüyor gibi yapmayı bırakın da, tecavüze tepki gösterin.