ahmet soysal

gün itibariyle gilles deleuze üzerine bir konferans vermiş kültür insanıdır. fransız kültür merkezinde mahiyetini bir türlü tam olarak anlayamadığım önemli bir görevi vardır. hakkında yapılan tanımlamalarda hiçbir üniversiteye bağlı olmadan felsefe yaptığına dair israrlı bir bilgi göze çarpmaktadır, herhangi bir üniversitenin felsefe bölümünü bitirdiğine dairse hiçbir bilgiye rastlanmamaktadır. Bu da kendisinin temel eğitiminin felsefe olmadığına işaret etmektedir. Kendini yetiştirmiş olabilir bir mahsuru yoktur.Ama ne var ki biraz fazlaca her taşın altından çıkmakta ve şiir olayını gereğinden fazla öne çıkarmış gözükmektedir. Geçmişde bu doğrultuda beyaz adlı bir dergi yayınlamış ve bu dergide genellikle, fikrimce abartılı ve hastalıklı bir hayranlık duyduğu fazıl hüsnü dağlarca ve ece ayhan şiirine yer vermiştir. neticede iyi hoş bir abimizdir ama biraz kasıntı ve iticidir üstünüze afiyet. kimseleri beğenmez bir havası olup, lacan üzerine monokl dergisine yazdığı bir yazıda slavoj zizek hakkında felsefi yönü zayıf şeklinde bir ifade bile kullanmıştır. kusuruna bakma ahmet abi, adamcağız dağlarca yı tanımıyor büyük ihtimalle, bir tanısa felsefesi güçlenir sana benzer. ama dünya her nedense seni değil de zizek i biliyor. benim edebiyat zevkim daha çok yarı gerçeküstücü, oylumlu ve traji-ironik diyebileceğim roman-öykü-oyun geleneğine dayanıyor şahsen. shakespeare-sterne-cervantes-çehov-tolstoy-kafka-musil-borges çizgisinden geliyorum, dolayısıyla kasık edebiyata da onun müritlerine de pek sempatim yok. heideggerci bir şiir tapınmacılığına sıcak bakmıyorum, öyle yazan adamları da sevmiyorum. varlık şiirin içinde değil, tam tersi şiir varlığın içinde ve her yerdedir. yine de ahmet soysal istanbul ve özellikle taksim entellektüel ortamının vazgeçilmez ismidir, güzel işler yapmıştır,allah uzun ömür versin.