mavi marmara

oysa manzara tam tersi.

bölgede barış ve istikrar kurucu bir misyon yürüten türkiye'nin ilgisine filistin meselesinin de girmesi kaçınılmaz. bir yandan israil'in politikalarıyla bölünen filistinlileri barıştırmaya, hamas ile el fetih'i bir araya getirmeye çalışan, öte yandan da abd ve avrupa'da 'barış lobisi' yapan ankara'dan rahatsız israil yönetimi.

saldırıya karşı oluşacak kamuoyu ve hükümetin alacağı sert tedbirlerle türkiye'nin 'taraf' olduğu, bölgedeki barış misyonunu gerçekleştiremeyeceği anlatılmak isteniyor.

türkiye'nin iran'la vardığı takas anlaşmasını bitirmek de israil'in hedefleri arasında. iran'la yaşanan krizin diplomatik yollardan çözümünden yana değil israil. amaçları iran ile abd'yi fiilen karşı karşıya getirmek. bu yolla obama'nın da etkisizleştirilmesi, irak benzeri bir çıkmaza sürüklenmesi hesaplanıyor. iran krizini diplomasi yoluyla çözen obama'nın filistin meselesine de el atarak israil'e baskı kurmasından endişe ediliyor. saldırı üzerine israil'le ilişkileri iyice gerginleşecek bir türkiye'nin abd ve avrupa nezdinde iran'la arabulucuk rolünün iyice sorgulanmasını bekliyorlar. böylece türkiye'nin nükleer silahlardan arındırılmış bir ortadoğu talebini de kırmaya çalışıyorlar.

saldırının bir başka, belki de en önemli amacı erdoğan'ın bölgede yükselen popülaritesine son vermek. davos'taki 'one minute' çıkışıyla zirve yapan erdoğan'ın karizmasını deyim yerindeyse 'çizmeye' yönelik bir eylem bu. israil'in karşısında türkiye'yi de diğer arap ülkeleri gibi çaresiz, eli kolu bağlı göstermeyi amaçlıyor. israil'in yaptıklarından geri kalan her tepki türkiye'yi aciz gösterecek.

bu saldırıyı kimsenin sineye çekmesi beklenemez. ancak hem hükümetin hem de kamuoyunun tepkisinin meşru sınırlar içinde kalması çok önemli. şu açık; israil bu saldırı ile türkiye'yi provoke etmek istiyor. beklenti, tahrik edilen kamuoyu baskısı altında türkiye'nin orantısız tepki göstermesi. işin içinde ak parti hükümetini hem içerde hem de uluslararası toplum nezdinde sıkıntıya sokmak gibi bir hesap da var.

bu saldırıyla türkiye'yi kaybetmiştir israil. artık ne 'ittifak'tan ne 'işbirliği'nden söz edebiliriz. ama israil'in türkiye'ye olan ihtiyacı sürecek. bunun için israil'in yapacağı iki şey var: türkiye'yi bölgesel ve küresel çatışmaların içine çekmek, 28 şubat benzeri bir rejimde üç-beş generali kafalamak.

ne pahasına olursa olsun erdoğan hükümetini düşürmek için bir yandan israil yönetimi, öte yandan da musevi lobisi ve 'neo-con'larla iş tutan zevatın işi zor. anlıyorum, bu hükümetten iki tarafın da 'kuyruk acısı' var. ama tavsiyem şu; birlikte kotarmaya çalıştığınız operasyonları artık bir tarafa bırakınız, çünkü son bir-iki yıldır kurduğunuz 'çirkin ittifak'ın belgeleri yarın ortaya saçıldığında türkiye'de beş paralık olursunuz.