koksallar

tarsus'taki yazıhaneleri, yazın dünyanın en soğuk yeridir.

birden fazlaysa bilmiyorum. küçüktüm, hayal meyal hatırlıyorum. tişörtle, şortla, saatlerce seyahat edecek olmanın artistiğiyle girmişim yazıhaneye. bir klima çalışıyor, abov... nasıl klima! kapının önüne çıkıyorum, mis gibi, sıcacık... akşam bir de. şaşırıyorum. "ulan mersin ne sıcak yermiş, bizim oralarda göt donar bu mevsimde" diyorum. yazıhanedeki babacan abi niye içeri girmediğimi soruyor. "buz gibi" diye yapıştırıyorum cevabı. klima şeysi kapatılıyor, mis gibi oluyor içerisi de. akşam serinliği ama sıcak. hehe.

otobüsleri de çok güzeldi lan, o zaman çok sevmiştim. ama klimanın elektriğine harcadıkları parayla köksallar havayolları kurulabilirdi.