yalnızlık

tam 4 yıl oldu, bütün herşeyden vazgeçeli. herkesi siktir edeli. günlük ilişkiler üzerine yaşasyan bi adam oldum çıktım. hiç bir beklentim yok. hiç kimseyi dinlemiyorum. kulaklarım hep kapalı ve tam 4 yıldır bu bilgisayarın başına oturdum, hiç kalkmadım. boynum ağrıdı, gözüm bozuldu ben hiç değişmedim.

4 yıldır yalnızım. ne bir arkadaşım var, ne bir sevgilim. herkes arkadaşım olduğunu sanıyor. çıkıyoruz dışarıya çay içiyoruz, gülüp eğleniyoruz. o kadar. sonra ben onları bir daha aramıyorum! neden? hiç bir fikrim yok..

sevgili ediniyorum bir şekilde. 2 gün takıl, 3. gün sepet havası. sonra üzülüyorum. bir daha dönüyorum o kıza yine o üzülüyor bense gamsız yoluma devam..

yalnızlık, sen benim arkadaşımsın,
sen benim sevgilim.
sen olmasan inan
kesilir nefesim..