nefi

tuti-i mucize guyem ne desem laf değil

günümüz türkçesiyle,

ben mucizevi bir kuşum, mucizevi şekilde konuşurum. benim bu kalitemin üstüne ne laf etsem yeterli değildir, beni ancak mucizevi sözler ifade edebilir.

çerh ile söyleşemem ayinesi saf değil

günümüz türkçesiyle,

kaderle söyleşemem, onun da aynası saf değil, lekeleri var. onunla konuşabilmem için onun da benim gibi saf ve temiz olması lazım.

dizelerini bana hatırlatan, türk şiirini iran şiirlerinden daha üst seviyeye getiren şairler arasında yer alan kaside ve gazel şairidir.

önemli eserleri, siham-ı kaza (kaza okları) ve arapça-farsça divanı'dır.

kendisi önemli bir hiciv yazarı olup yeri geldiğinde aşkla ilgili, yeri geldiği zaman istediğini yerin dibine batıracak derecede eleştiren, yeri geldiğinde ise dilediğini göklere çıkarabilecek kadar övebilecek şiirler yazan bir şairdir.

şairin dini şiirleri yoktur.

aslen erzurumludur.

asıl adı ömerdir.

şiirlerindeki dili oldukça mübalağalı (abartılı), süslü ve edebi sanatlarla yüklüdür.

bu mahlası 2 anlama sahip olması sebebiyle kendisine uygun bularak seçmiştir.

mahlasın birinci anlamı, yararlı-faydalı olan, diğeri ise çok acı veren anlamındadır.

4.murat zamanında yaşamıştır.

çevresinde gördüğü her aksaklığı yansıtabilmek uğruna birçok düşman edinmiştir.

bunun ispatı ise,

siham-ı kaza'yı 4.murat her okuduğunda sarayın çatısına yıldırım çarpmasıdır.

2 defa üst üste aynı şekilde olaylar gelişince 4.murat, nef'iyi ve şiirlerini uğursuzluk abidesi olarak tanımlamış ve nef'inin idamına karar vermiştir.

ve bir rivayete göre,

tam idam sehpasına oturacakken, vasiyetini yazması için kendisine izin verildiği vakit, kaleminin siyah mürekkebi döküldüğünde yanındaki zenci cellata şöyle der:

- bak zenci cellat, terin akmış !

böylece ölümü de hızlı vuku bulmuştur.

öldükten sonra kendisine rakipleri tarafından yazılan gazelden bir parça şöyledir,

gökten nazire indi siham-ı kazasına

nef'i diliyle uğradı hakk'ın belasına

peşin not : alıntı değildir.