galatasaray

2009-10 sezonuna baktığımızda yeni bir yapılanma içine girmiş bir takımın eksikliklerinin olacağı öngörülüyordu zaten. lakin geride kalan 27 haftada bunlar düzeltilemez miydi? teknik açıdan bir sorun olduğu kesin. rakip bir forvetle bile kalemize yüklense araya atılan toplar her nedense hep bir tehlike yaratıyor. bu sezon başından beri böyle. bir de bunun üstüne özellikle ligin ikinci yarısında orta saha oyuncularındaki inanılmaz form düşüklüğü ve elbetteki sakatlıklar eklenince düşüş kaçınılmaz oldu.

bunlar kesinlikle giderilebilecek sorunlar. burada en önemli olan şey önümüzdeki sezonlarda da aynı teknik ekiple yola devam edilerek bir istikrarın sağlanabilmesi. ve elbette önümüzdeki sezon için orta sahaya bir beyin oyuncunun transfer edilmesi. zira ne mehmet topal, ne mustafa sarp ne de ayhan'ın takımı sırtlayacak bir potansiyelleri yok. ki zaten bunlar defansif yönü ağır basan oyuncular. defansla forvet arasındaki alışverişi yönlendirebilecek bir oyuncu olmadığı için bugün bu noktaya geldi takım.

her şeye rağmen bu sezon için hiçbir şey bitmiş değil. eğer sivas maçı kaybedilirse aynı şeyleri söyleyemem belki ama hala bir şans var, bir ihtimal var. yese kapılıp enseleri karartmaya hiç gerek yok. bu ligde, bu puan sıralamasında her şey iki hafta içinde değişebilir. yeter ki kazanma isteği olsun. yeter ki sahadaki futbolcu, tribündeki taraftar galatasaraylılık ruhunu ortaya koysun.