stalingrad dan son mektup

kitaptan bir alıntı

"(...) Bu mektup yalnız kısa değil, sana yazdığım son mektup da. istesem bile mektup yazmak için artık olanağım olmayacak. Seninle bir daha karşı karşıya gelmek ve düşündüklerimi söylemek de düşünülemez. Ve ne ben, ne de bir mektup bir daha sana seslenemeyeceği için, 26 Aralıktaki sözlerini anımsıyorum: Sen gönüllü asker olacaksın. Barışta sancak altında durmak kolaydır ama savaşta onu yüksekte tutmak zordur. Sen bu sancağa sadık kalacak ve onunla zafere ulaşacaksın.Bu sözcükler senin son yıllardaki genel tutumundan çok daha açık ve anlamlıydı. Sen bu sözleri yeniden anımsamak zorunda kalacaksın, çünkü Almanyadaki her aklıbaşında insanın, bu savaşın çılgınlığını lanetleyeceği gün yaklaşıyor. Ve sen, benimle birlikte galip gelecek olan sancak üzerine sözlerinin ne kadar kof olduğunu da nlayacaksın. Zafer yok bay General, yalnızca düşen sancaklar, şehit olan insanlar var, ve sonunda ne sancaklar ne insanlar kalacak. Stalingrad askeri bir zorunluluk değil, politik bir serüvendir. Ve deneyimi oğlunuz paylaşmıyor bay General. Siz onun yaşam yolunu engellediniz; o, aksi yöndeki ikinci yolu seçecek, cephenin öteki tarafındaki, ama yine yaşama götüren yolu.

Sözlerinizi düşünün, ve her taraf çökünce umarım ki sancağı anımsar ve onun altında durursunuz(...).