beyni yıkanmış yaratılışcı irrasyonalizmi

konuşmacı olarak katıldığı bir konferansta richard dawkins'e yöneltilen bir sorudan alıntılıyorum:

- "sanırım bugünkü konuşmanızın temeli, günümüzde dinle, hurafeyle, yanlış yönlendirilen dogmatizmle bilime meydan okunuyor olması. rasyonelliğe meydan okunuyor. bununla birlikte azalmakta olan mühendislik öğrencisi sayısını gözlemlerken petrol varili dolusu para ile desteklenen böyle şeyler görüyoruz.(konferans konusu harun yahya'nın yaratılış atlası kitabı idi.) cevap nedir? bu durumu nasıl düzeltiriz?"

richard dawkins cevaben:

- "keşke cevap gerçekleri sergileyip insanlara ne kadar açık olduğunu göstermek ve ne kadar kolay anlaşılabildiklerini göstermek kadar kolay olsaydı. bu benim tüm kariyerim boyunca, 9-10 kitap boyunca benimsediğim tutumdur. bazı insanlar için işe yarıyor. fakat korkarım, netleşen bir açıklıkla görünüyor ki, çocukluktan telkini, beyin yıkaması da denebilir, yeterli derecede güçlü olanlarda işe yaramıyor. bunun bildiğim en çarpıcı örneği, amerikalı bir jeolog olan kurt wise adında bir adamdır. chicago üniversitesini bitirdikten sonra jeoloji doktorası için steve gould'un yanına, harvard'a giden wise, sonra farkına vardı ki, öğrendiği jeoloji gittikçe iyileşiyor ve köktenci hristiyanlık olan çocukluğunun dini ile uyuşmazlıklar baş gösteriyordu. bunun üzerine yaptığı bir deneyi çarpıcı olarak betimler: eline bir makas ve incili alır. incili bir başından diğer başına, yaratılıştan vahiye eğer bilimi ciddiye alırsa gitmesi gereken her ayeti keserek ilerler. bu deneyden sonra kutsal kitabın o kadar az parçası kalmıştır ki, paramparça olmuştur, geriye hiç birşey kalmamıştır. o gece büyük bir üzüntüyle(yeni bir umut olarak, incili ateşe atacak diye beklersiniz ama hayır) "bir bilim adamı ve bilim eğitmeni olmaya yönelik tüm umutlarımı ve düşlerimi ateşe attım." der. bilimi bırakır. daha sonra bir makalesinde son bir kapanış konuşması yapar, der ki: "eğer evrendeki tüm kanıtlar dünyanın eski olduğuna işaret etse bile, ben yine de bir genç dünya yaratılışcısı olurdum. çünkü kutsal kitabın bana söylediği budur." işte buna karşı kendimi kifayetsiz buldum. kendimi umutsuz buldum. bilimde harvard ve chicago eğitiminden sonra gerçekten bunu söyleyebilen birine karşı; dünyadaki bu konuda mümkün olan en iyi eğitimi alıp, " bütün kanıtlar bir tarafa gitse, ve kutsal kitap diğer tarafa gitse ben kutsal kitapla giderim." diyen birine karşı, çocukluk telkini ve beyin yıkaması bize bu kadar enkaz bir akıl bırakmışsa, ne şansımız vardır ki?