ben wade

hiç sevmem uzun entry okumayı. ve genelde sadece ilk paragrafına bakarım bi de son paragrafına, yeterli diye düşünürüm.
çok uzun olmasına rağmen okuduğum, okumaktan zevk aldığım entrylerin sahibi ise, vaudeville for vendetta idi, ama artık o da yok...

bir gün yine böyle uzun bir entrye rastladım. klasik işte ilk paragrafa baktım tek cümle; "güzeldir."

sonra son cümleyi okudum; "4. paragrafa git. gülersen senle alay etmeyeceğiz söz."

tamam dedim bir paragrafcık daha alt tarafı, gittim başladım okumaya, oku, oku, oku ister istemez diğer paragrafa geçip devam ediyorsun okumaya ve sonunda bütün yazı bitti. lan dedim yanlış mı saydım yoksa, 4. paragraftan başlamadım mı? başa döndüm hayır doğru saymışım ama zaten okumadığım sadece iki paragraf kalmış okumuşken onları da okuyayım bari dedim.

ve resmen kendimi gördüm o paragraflarda, o günden beri sıkı takipçisiyim.

kopyala yapıştır yapıyorum en son okuduğum iki paragrafı...

-----...-----...-----...-----...
şimdi bu ilk paragraf, tek cümlelik entry okuyucuları için geldi. onlara öyle bir kıyak geçtim ki, hem tek kelime, hem cümle hem de paragraf. bugüne kadar gerçekten ihmal etmişim onları. umarım beni affetmişlerdir. belki bu entrynin yazarına bile bakmadan çoktan uzaklaştılar ama olsun, ben en azından vicdanen rahatım artık.

bir diğer grup ise, uzun entrylerde sadece ilk ve son paragrafı/cümleyi okuyanlar grubu. tatlı su kurnazları; başı, sonu okuyup entrynin gelişme bölümünü kendi kafalarına göre yazıyorlar. onlar hala aramızda bu sefer.çünkü son paragrafta onları tahrik ederek yazıyı okumalarını sağlamak için bir sürpriz yaptım. dolayısıyla şu an bu satırı okuyorsanız son paragrafı dikkate almayınız. her kesimi kucaklamak istiyorum bu akşam. herkes mutlu ayrılmalı bu entryden.
-----...-----...-----...-----...
yazının tamamı için, (bkz: hiç kimsenin gülmediği bir şeye gülmek/#6828526)