dostluk

Dostları olmalı insanın,
Aynen gemilerin limanları gibi,

Zaman zaman uğradığın,
Yükünü boşalttığın,

Dalgalar dininceye kadar beklediğin koyunda,
Sonra açık denizlere uğurlamalı seni.

Geri döneceğin günü bekleme umuduyla
Bazen rüzgarlara o açmalı yelkenini.

Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla
Halatlarını çözmeli.

Seni çok, ama çok özlemeli.
Dostları olmalı insanın.

Ermiş,bilge,hayatı ezbere okuyabilen,
Düşünmediklerini düşündüren,

Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen,
Gerektiğinde senin için ateşi yutabilen,

Yolunu ısıtan ustan olmalı.
Şekillendirmeyi öğretmeli,hayatın çömleğini

Sana vermeli soğuk bir kış gününde,
Üzerindeki tek gömleğini...

(bkz: Oğuzkan Bölükbaşı)