can yücel

yurt dışında okuma hayali, babasının kendisine torpil yaptığı düşünülmesin diye suya düşen ve bu hayali için biriktirdiği parayı gözünü kırpmadan arkadaşına veren yüce şairdir. *

bir anısı;

can babanın 2-3 gün eve uğramayıp ardında eve zil zurna sarhoş dönmek gibi bir huyu varmış. her dönüşünde eşi güler hanım sinir krizleri içinde de olsa can baba eve girdiğinde hiç konuşmaz, masaya oturur kağıda yazdıkları ile her seferinde güler hanımın kalbini çalmayı başarırmış. bir gün can baba yine bu huyunu gerşekleştirirken güler hanım evde sinir krizleri geçiriyormuş, onu merak ediyor ve kimse onu sakinleştiremiyormuş. ağzından çıkan tek cümle ise "bu sefer affetmeyeceğim, ne yazarsa yazsın ne derse desin affetmeyeceğim" oluyormuş. tabiri caiz ise güler hanım resmen delirmiş. can baba bu gezisinden önce kalbinden bir sorun yaşamış, prostat ameliyatı olmuş bir de gözden katarak ameliyatı olmuş. durumun getirisi üzere güler hanım iyice merak içine girmiş.
2 gün sonra can baba eve gelmiş. evde derin bi sessizliğin ardından "neredeydin sen?" diye bi çığlık kopmuş, can baba bunu hiç aldırmadan yine masasına oturmuş, kağıdını kalemini almış. yazmış bir şeyler ve güler hanıma vermiş. kağıdı okuyan güler hanım can babamın boynuna sarılmış, büyük bir aşkla kucaklamış. ne mi yazmış can babam
"hayatım seni en çok sevdiğim üç organım sekteye uğradı."