seni sevmek

seni sevmek !
Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. senin olmak zararlı ya benim için, acı çekermişim ya, çok üzermişsin ya beni. işte bilerek bu gerçeği senin olmamayı isteyecek kadar çok seviyorum seni.

Uzaklaşmamı istiyorsun kıyılarından, kayalıklarına toslamamamı, oturmamamı karana, sığınmamamı o muhteşem limanına. bana açıl, açıl, açıl. Uzaklaş benden, engin sularda ol. Lacivert mavilere dik gözleri. Yosun yeşillerimden ıraklara düş. Yunuslar eşlik etsin yol alışlarına, hadi git artık, ne olur git. Baştan çıkartma beni diyorsun. ama neden?

Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Çok ama çok uzaklarımda olmana rağmen. milimetrik ölçümlerle nefesimdesin. Sana dokunmak kadar yakın olsam da çoğu zaman. milyon kilometreler öteden duyulmuyor sesin.

Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Her hareketinin sırrına varacak kadar sen olmak, nerede ne yapacağını öngörebilecek kadar ben olmak gerçeklerinle seviyorum seni.

Ey tatlı sevgili, bu sevgi nedeni ile çok sağlıklı bir beden değil artık bedenim. Beynim de öyledir belki. Ben bir hasta yatağını sen sanacak kadar; can yakan bir iğne ucuna sevdalanacak kadar. hastalıklı bir ruhla seviyorum seni.

Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben.