teyze

fotoğraf albümlerinde gördüğümde, "vuoaa, bu kim? çok güzelmiş" diyip, "teyzen o." cevabını aldığımda, şimdilerdeki kadınla yan yana dahi koyamadığım.. yılların aile içi kadın emekçisi sıfatının sağlam hakkını vermiş fakat hakkını alamamışlardan.

albümdeki kadın, su gibi.

karşımdaki kadın, mutsuz, bezgin, aynadan habersiz, kinci, kızgın ve de neye olduğunu bilemeden..

anlat bana geçmişini, diyorum fotoğrafa. bir bir dökülüyor öncesi, sonrasına örülgen.

bir kadın varmış, kadın olmadan önce köy kızı. güzelmiş çok, babası gezgin esnaf, annesi cahil, abisi despot. heyhat kadın hakları! onun işi kardeşlerini büyütmek, en bitmeyeninden adanılmış ev işleri. bir de saklanmak, tanınmayan düşmanlardan, devamı sinik ve silik zaten. okul yok, annesi de okumamış zaten. camdan bakmak yok! bir gören olur. ee bezmiş genç yürek.

bir adam varmış, genç kızdan biraz yaşlıca, memurmuş, işi sağlam, ee okumuşta. yook öyle çok uzaklarda aramamalı. dedik ya; adımına dayak, o zamanlar. kurtulmak gelmiş teyze kadına, demiş ki; "yapıyorum zaten her şeyi başkaları için, kendi evim olur, kendi erkeğim.. hem anlar beni." yürek hoplamış, yürek can vermiş ileriye.

teyze kadın, enişte adam bir olmuşlar. bir; ama o ne ayrık bi bir. çengeli gökyüzünde, kuyruğu yeryüzünde, hayaller dış çizgide. gene çıkamamış dışarı teyze kadın. enişte adam da hayli kızgınmış üstelik. komşuya gitmek bile yasak. ekmek almak yasak. para, ancak verirse.. ele geçen para nereye gidecek, alsa alsa çocuklarına ekmek alır teyze kadın. olmuş evet, çocukları olmuş, birbirinden güzel, birbirinden umut 3 güzel çocuk. ama tek büyütmek, bilmeden öğretmek kolay mı? yine de anne, yine de kadın, yine de güç! canhıraş büyütmüş teyze kadın yavrularını, ama yanlış yapmış. hayata olan kızgınlığını en yakınlarına, en çok onların suratına vurmuş. kızdıkça onlara bağırmış, kızdıkça parkelerin canını çıkartırcasına silmiş, silmiş.. kendi canını çıkartmış.

teyze kadının hikayesi bu. şimdilerde dingin. kırgısı, kızgısı, kabullendi belki yazgısını. ama geçmişi boş. arıyor, tarıyor mutluluğunu, gülüşünü bulamıyor. bulsa bir tane, çerçeveleyip saklayacak içindeki en temiz muhafazasında. susmuyor, ama içini de konuşmuyor. bakıyor; ama özlemle..

artık gül, yarım anne kadın! kızgınsın, elinden alınan tüm haklar için. ama keşke biraz mücadele etseydin. keşke annem kadar bağırabilseydin, keşke annem senin hakların içinde mücadele etseydi. ama hala geç değil biliyor musun? hala şen kahkahalar atıp, donanıp haykıracak kadar kadınsın ve güçsün, en önemli kaynağın insanlığın..

albümdeki kadın, geri gelir, o sensin, iste yeter..

masalın senin kadar saf teyze kadın, yarım anne kadın, gül kadın. nice aynı, nice acı hikayelerin ev sahiplerinden sadece birisi kadın, çık o kutudan, güneş parlak doğar mekanı önemli değil, yağmur temiz yağar miktarı kusursuz değil, kar beyaz dolar çamuru geçmeyecek değil. yüreğin ısınır, vakti önemli değil...