bir hikayede

bir hikayede buluştuk senle. uzun süren bir hikayeydi. serim, düğüm, çözüm bölümleri vardı. çözüm aslında düğüm bölümünün içinde kayboldu gitti. arapsaçıydı bu hikayenin adı. çözmek istedikçe sarıldık, çözmek istedikçe dolandık. düğümlendik kaldık. çözüyoruz sanıyorlar hala bu sevgiyi kabullenemeyenler. çözdüklerini sanıyorlar bizi. oysa düğüm düğüm yaşayacağız, hiç bir şey çözümlenmeden ayrı ayrı yörüngelerde şimdi. bizi sevdiklerini sananlar, esas şimdi anlayacaklar bizi hiç sevmediklerini. ve kötülük ettiklerini. bir anne nasıl kazarmış kendi eliyle oğlunun mezarını; ve nasıl gömermiş onu içine diri diri elleriyle şimdi. gördük. gerçek sevginin önüne başkaları geçebilir mi iki kişiden başka? geçemez. sadece geçtiklerini sanırlar. bir anne dahi geçemez. sevda bireyler özgürse yargılanmamalı. oğlunu seviyorsa bir anne bırakmalı, oğlu da yaşasın hikayesini. bıraksın ki yarım kalmış bir hikaye tamamlansın. sonucu ne olursa olsun tamamlansın. annenin hikayesi ayrıdır, oğlunun ki ayrı. bir anne kendi hikayesiyle karıştırmamalı oğlunun hikayesini. oğlunun mutluluğunu düşünüyorsa eğer, karışmamalı daha fazla, ona kendi istediği yolu seçtirmemeli zorla. bırakmalı oğlunun da bir hikayesi olsun kendi seçtiği yolda. lütfen anne...