nefes

izleyen herkesi derinden etkileyen hatta etkilemek kelimesinin yetersiz kaldığı acı, kızgınlık, çaresizlik karışımı bir duyguyu insanın içine oturtan oldukça başarılı bir film. konu seçimi, anlatım tarzı, abartıya kaçılsaydı iğrenç olurdu ama bu haliyle mükemmel dedirten sahneleri ve tabi ki başta mete horozoğlu olmak üzere birbirinden başarılı oyuncu kadrosuyla son zamanların açık ara en iyi türk filmi de ayrıca. baştan sona çok gerçek çok doğal sahnelerle dolu. askerlerin korkulu, umutsuz ama güçlü kalmaya çalışan halleri, aileleriyle dialogları, komutanla ilgili her an her ayrıntı çok etkileyici. kısacası bir kez daha izlenmeli denebilecek bir film.
son bi not... 93 senesinden geçen filmde fonda tv veya radyodan geldiği düşünülen ve bir yetkilinin ağzından çıkan 'söz veriyorum bu yazın sonunda terör ülke gündeminden düşecektir' tarzı cümleyi işitip bir de günümüze baktığımızda o son sahneler insanın canını daha da fazla acıtmakta...