hemsire oetker

ucu bucağı görünmeyen dümdüz bir yolda yürürken uzaktan el sallayan, iç sesime sırasıyla "bana mı", "yok lan", "böyle güzel kız bana nerede el sallayacak olm" cümlelerini kurdurtan, fakat sonuçta o çıkan, gülümseyen, gülümsedikçe de gülümseten yazar * *. işin ilginç tarafı canı sıkkınken bile bunu başarabiliyor * * * *.

işte o yüzden en güzel doğumgünü hediyesini hak ediyor. klavyesinden dökülen kelimeler cümlelere dönüşürken ve fışkırırken doğasından betimlediği her bir anlam, sözlükler ve yıllar dar gelecektir zamana. eminim buna.

doğum günün kutlu olsun, nice nice yıllara...