woodenface

öle saf saf zıplıyordum sözlükten sözlüğe.. yeni bir yazar.. açtım son girdiği entrylerini. gözüm takıldı cocukken sahip olup buyuyunce yitirilenler başlığına.. tıkladım ne yazmış diye.. dürüstlük.. di mi? unutmuşum ben bunu.. büyüdükçe dürüstlük de çocukluğumuzda saplanıp kalıyor.. hani uçağa alınması yasak olan eşyalar gibi.. işte bunu hatırlattı bana.. yıllar sonra.. pek de aramıyoruz hani dürüslüğü.. onun oluşturduğu boşluğu daha büyük yalanlar dolduruyor.. ve onlarınkini daha büyükleri.. büyüyoruz büyüyoruz ve en sonunda patlıyoruz.. büyümemek lazım onun için fazla.. ya da uçağa binmemek..