yavuz sultan selim

alevilere düşmandır, türklere düşmandır, kürtlere de düşmandır. ermenileri kesmiştir. rumları da katletmiştir. anadolu'da kim varsa katletmiştir.

bugün anadolu'da kimse yaşamamaktadır. bu entryyi de patagonya'dan yazıyorum zaten. git bak anadolu'ya hep dutluk.

kürtler'e dost gözüküp arkalarından çeşmelere beddualar yazmıştır. korkuyordu çünkü kürt aşiret reislerinden. memlüklerden kormuyordu memlükler zaten köle. köle adamın ne haysiyeti olur? ama kürtler öyle mi? 135 bin yıllık bir tarihin mirasçısı kürtler. ayrıca dilleri de dünyanın 31. en güzel dili seçilmiş. halbuki yavuz türkçe dahil hiç bir dil bilmediğinden konuşmamıştır. işaret diliyle anlaştı etrafındakilerle.

alevi ve kürt soykırımlarını da işaretle emretti. böyle eliyle "kellelerini kesin" hareketi yaparak.

"o olmasaydı çok süper olacaktı diyenler" var "şah ismail gelip topumuzu kesecekti" diyenler de var.

şah ismail türkmenler'e bu kadar dosttu da bugün iran diye bir ülke neden var? türkmenistan olması gerekmiyor muydu? şah ismail kürtlere bu kadar düşmandı da iran'da niye bir kürdistan eyaleti var?

ps. türkçe'de kılıçtan dönme diye bir deyim yoktur. "kılıç artığı" diye bir deyim vardır. o deyim de ne yavuz zamanında ne de ermeni tehciri döneminde ortaya çıkmamıştır. daha önce selçuklular döneminde dahi kullanılırdı. ele geçirilen bir şehrin ahalisini katletmek çok görülen bir şeydi orta ve yeni çağda.

halka "sen çekil şöyle" deme geleneğinin yerleşmesinde de osmanlılar'ın payı büyüktür. isteyen açıp hammer, von moltke tarihlerine veya voltaire'in "xiii. karl tarihi" eserlerine bakabilir.