diyarbekir

diyar-ı rûm'un en şarkında, memalik-i kürdî'nin garb-ı şimalinde bir şehir. bekir'in diyarı demişler. bekir öleli belki yıllar-yıldızlar oldu. amma adı artık kardeş kavgasına yâren olmuş. hükümdarlar, şairler memleketi, kadınlı-çocuklu koca bir şenlik meydanı kan kokusuyla uyuyup-uyanır olmuş. birileri kaledir derken, birileri bunu tasdiklermişcesine fethetmeye meyillenmiş. ey asia minor evladı, bre romalı, bre hititli, bre osman'ın torunu! selahattin'in oğlu! kendine gel de, gör şu yaban halini. gör şu düştüğün ruhsuz pusuları, gör hayın tuzakları. gör şu kana susamışlığın, kendi kanlarına tapanların elinde nasıl silah olduğunu. gör kardeş katlinin mevlana'nın, yunus emre'nin ruhları önünde ne fecaat bir hal arz ettiğini. gör de utan. gör de usan gayrı. el uzat barışa. el ver sevdalıya.