cambazlar ailesi

Nilgün Marmara'nın bir şiiri.

ölüm buraya kadar,
bulunur sonunda bir renk
neler yakalıyor geçmişten.
bu benim arı bakışımın toplandığı
yoksul çocukluk mavisi
yükü; ancak duyumun belirsizliğinde
kendilerini açığa çıkaran dalgın
ve tuhaf vücutlar...

sessiz, her kıpırtının bittiği yerle
başlayabilir olduğu an arası.
kıvraktır bu aralıkta çizgiler , üzerlerine
uzanan dünyayı emiyor gözleriyle
zaman dışı varlıklar,
ölüm buraya kadar!