ayna

ilginçtir...

aynadan uzak durduğun zamanlarda, mesafeyi aynı sansan da, aksini daha yakın görürsün aslında kendine. ne kadar yakından bakarsan kendinden o kadar uzaklaşırsın. çünkü ancak uzaktan bakmadığın zaman yakınlaşacak bir yanın olmadığını görürsün.

yakından bakmadığın zaman daha net görürsün renkleri. olduğunla, göründüğün farklıdır. bu, çoğunlukla daha çok acı verir, ama o acıyı alıp almamak senin elindedir; aynaya bakıp bakmamak.

ölmek isteyip de cesaret edemediğin anlar varsa, bu, geride bırakacaklarından değil korkaklığındandır. ölmeyi düşünmüşsen, zaten geride bırakacaklarını, geride bırakmışsındır. yapmayacaksan, düşünme.

aynaya bakma. düşünmemene yardımcı olur. uzaksan baksan sonuç aynı, kendinle yüzyüzesin. bunu düşünmemen çok zor, en çok kendinle savaşırken yorulursun. güçler eşit: kazanan sen, kaybeden yine sen.

aynada gözlerinin içine bakma. gözlerini değil, bakışlarını görürsün. bu yüzden ki gözlerinin rengini bile unutursun. solduğunu görmek istemezsin o an. daha da zor. bakma aynaya.

aynanın önü boş, aynanın arkası boş, o boşluğu gösterme kendine. bir tek içi dolu o boşluğun. çünkü boşluğun içini dolduran tek şey derinliğinin karanlığı. aşağı doğru indikçe, çemberin içi kararır.

ölemiyorsan, bakma aynaya.

ben bakma desem de, çemberin içi karardıkça daha da bakarsın sen o aynaya.

yapma.