rıdvan dilmen

adam gibi adamdır.

her zaman söylerim, şahsımın milli takım teknik direktör adayıdır.

nihayetinde bir yerde karşılaştık ve iki kelam etme fırsatı yakaladım kendisiyle. bir insan bu kadar mı sevecen, bu kadar mı içten olabilir? "hocam bir fotoğraf çektirsek" diye yanaştığınızda "gel şuradan çekelim daha rahat olur" der bu adam, fotoğraf çektirdikten sonra bakarsın lan sanki sen ünlü bi adamsın o ise öylesine vatandaş. sen mal bi duruştasın adam gülüyordur, inanılmaz mutludur.

aramızda şöyle bir muhabbet de geçti;

* hocam biz bu fener'i bu haliyle yenemiyorsak şampiyon falan olmayalım.
- siz zaten bizi bu halimizle yenemiyorsanız, zaten bir daha yenemezsiniz.

fenerbahçeli midir? fenerbahçelidir. programlarda da takımları yorumlarken en objektif yorumlayan adamdır. fenerbahçe kaybettiğinde sinirlidir fenerbahçe maçını yorumlayacakken "bu maçın nesini yorumlayacaksın güntekin?" deyip yorumlamaktan kaçınır "yorumlanacak bir şey yok" der. fenerbahçe'yi kayırır evet. lig tv yorumcusuyken daha bir aleniydi bu durum ama yine de doğru teşhis yapar bu adam ama diğer yandan şimdi mustafa denizli'nin yaptığı hataları anlatır derim "lan ben ahanda maçı izlerken aynısını düşündüm" paralel düşünüyoruzdur bu adamla çoğu zaman. diğer takımların maçları ona keza.

ha son olarak, karşılaştığımız yerde vedat inceefe de vardı grupta, öyle o tipik agresif bakışlarını atıyordu. kendisine "vedat abi bi fotoğraf çektirsek" falan demediğimiz için kıl kapmıştır belki ama vedatçım bir rıdvan hoca'nın kariyerine ve şu anki konumuna, halktaki yerine bak ona rağmen müthiş bir tevazu, müthiş bir içtenlik bir de kendine bak. o kasıntı haline, kimseyi sallamaz haline. hani ara sıra rıdvan hoca ile beraber dolaşıyorsunuz azıcık örnek al.

hocam çok büyük adamsın. bir de ahmet çakar ile karşılaşma fırsatı bulursam, futbol olayında bende büyük yeri olan adamlar listesini tamamlamış gibi olacam.