tasavvuf

tasavvuf; allah ın varlığını bilme, kainatı ve var oluş sebebini anlama, insanı mükemmel bir varlık haline getirebilme anlayışıdır. vahdet - i vücut inancına dayanır. vahdet - i vücut, tek varlık demektir. tasavvufa göre iki türlü varlık vardır: asıl varlık, gölge varlık. asıl varlık allah tır. o ölümsüzdür. onun dışındaki her şey sonradan yaratılmıştır ve ölümlüdür. bu yüzden mutasavvıflar, gölge varlık olan dünyaya değer vermezler.
tasavvuf, islamiyetin temel kurallarına dayanarak nefsi yani öz benliği arıtma, ahlakı güzelleştirerek dini yaşama ve allah a ulaşma bilimidir. evrenin oluşumunu, tanrı nın niteliğini vahdet - i vücut yani varlık birliği anlayışı ile açıklayan dini ve felsefi bir akımdır.
tasavvuf, zamanla ekolleşmiş ve kurumlaşmıştır. kendilerine insan - ı kamil denilen mürşidler, okul açarak halkı eğitmeyi amaçlamışlardır.
tasavvuf okullarına tekke veya dergah denir. o dönemde bugünkü örgün eğitimin karşılığı olarak medreseler de vardır. medreselerde ise; tıp, astronomi, fen ve din ilimleri birlikte öğretilir.
tasavvufta önemli olan ilahi aşktır. aşk, bütün güzelliklerin kaynağıdır ve insanı allah a götüren en kısa yoldur. tasavvuf okulunda korku değil, sevgi esastır. dergaha devam eden öğrencilere derviş veya mürit denir.
islam ın temel prensiplerine dayanan tasavvuf; kalbi allah sevgisi ile doldurarak nefsi arıtmayı, ahlakı güzelleştirmeyi ve insanı allahın sevdiği kâmil insan haline getirmeyi amaçlar.
tasavvufa göre evrenin varlık nedeni, allah ın iradesidir. allah, kendi güzelliğinden, kudretinden bir iz göstermek istediği için evreni yaratmıştır. bu tecelli dir.