werwe

bazen insanların dostluğunu görebilmek için onların da senin kadar insan olduğunu, onların da bazen bazı şeyleri düşünemediğini kabullenmek gerekir. hep ben merkezli düşünürsen üzülürsün. onun tarafından baktığında belki seni üzenden daha çok onu üzen şeyler vardır, anlayamazsın. seni herkesin anlamasını beklemen saçmadır, her zaman haklı bulunmayı beklemen de. illa ki anlamasını istediğin kişiler, anlatmak istediğin şeyler varsa, özellikle anlatırsın, çok da gerek yoksa üstünde durulmasına esgeçersin. herkesi eksik görmek, bi var bi yoksaymak en kolayı, zor olan başta karşındakini suçlamadan kendindeki yanlışları görmendir. belki de hani diyorum ki aslında onları kendine dost görememen, senin onlara dost olmamandır.

her şeyin bi karşılığı varmış, seninki de böyleymiş.