william shakespeare

kölen olmuşum senin, elden başka ne gelir
gece gündüz el pençe divanım buyruğuna
geçirdiğim saatler baştan başa bir hiçtir
sen buyurmuş değilsen çabalarım boşuna
senin için, sultanım, saatleri gözlerken
ben kimim ki küseyim sonu gelmez günlere
kara kara düşünmem, acı çekmem özlerken
uğurlar olsun dersen kölene sen bir kere
ben kimim ki kıskanıp kuşkulanıp sorayım
kimle içli dışlısın, nedir yaptığın işler
derdim günüm put gibi düşünmeden durayım
mutlu kıldıklarını bilmek içime işler
öyle körkütük sadık bir köledir ki sevda
seni kötü göremez bin kötülük yapsan da