unutmayan

düşündüm ve kendi kendime dedim ki "güzel bir gün atılmak için"

ne kadar polemikçisin diyenin de alnına çatayım.

üzüldüğüm konu kendimize biçtiğimiz ve hiç ettiğimiz paha ile alakalı.

söz söylemek, bir tavır ortaya sermek bir göze alışla beraberdir.
kavgada "bana ne vuruyorsun" demek mantıklıysa, mantıyı mantığa tercih ederim.

her entrysindeki "toplaşıp bana saldırıyorlar" cümlesine gülüyorum.

kimseye gel şuna yüklenelim deme acizliğini hiç göstermedim e çünkü zeka dediklerinden bende küpüyle var.

her entrysindeki "salya akıtma" çamuru ise ayrı enteresan.

niye siz fikir beyan edince yüce bir faaliyet oluyor da başkası yazınca salya akıtmış oluyor anlamadım.

-böylesi duygular bilmem bana niye gelir
nereye gider-