picnick

sadece sorunlu olsa yine iyidir. hem sorunludur hem çakaldır.
her hafta farklı bir bahaneyle gelir sınıfa adım atmaz duygu sömürüsü yapar.
yok efendim bilmem kaç yüzyıl önce bugun doğmuştur, yok açtır, yok hastadır.. bitmez dırdırı.

bir de yeni evinde bulaşık makinesi mi varmış ne, o konuya hiç girmek istemiyorum.

daha da beteri ne dese beğenirsin sözlüküm? ben korkutucuymuşum da, ben uyuzmuşum da, o sınıfım diye bağrıma bastığım insanlar meğer beni ruh hastası sanıyormuş da... satanist dediler sesimi çıkarmadım, bilmiş dediler sesimi çıkarmadım. ama korkunç? ama uyuz? ruh hastası belki ama hani benim kedi köpek arasında geçen sakin mutlu hayatım?
tamam belki başlarda evle yaşadığım problemlerden ötürü az bişi asık suratlı oldum kabul. hocalar farkedip anlayış gösterdi hatta. fakat olur böyle şeyler kuzum. çok kızdım çok.

not: aramızda bazı hainler var picnick kişisi. benim sokaktaki dalgın ve kendi halindeki yürüyüşümü "işi düşmeden selam vermez"e yormuşlar. ne zaman onlara işim düştüğünü sorduğumda cevap verememeleri zaten her şeyi gayet net açıklıyor. adada herkes ayrı deli diyerekten geçiyorum. yine de bir süre her selamımdan önce çıkarım olup olmadığını belirteceğim. hatta diyorum ki bi kutu gofret alıp dağıtsam mı çıkarım olmadan? belki yerler. hım?