taxi driver

taxi driver'ı izlerken insanın içine garip bir his çöküyor. travis'in yalnızlığı bir yerden sonra sana da geçiyor. geceleri sokaklarda dolaşması, insanlara uzaktan bakması, kimseyle gerçekten bağ kuramaması... sanki hayatın dışında kalmış da sadece izliyormuş gibi. en kötüsü de bazen onu anlamaya başlaman. çünkü insanın kendini herkesten uzak hissetmesi için travis bickle olması gerekmiyor. filmi bitirince aklında kalan şey de bu oluyor zaten; insan ne kadar yalnız kalırsa kendi içinde o kadar kaybolabilir.