bir hikayenin sonuna nokta koyamamak

her gün tekrar tekrar düşünüp tarttıktan sonra her seferinde ' yaşandı ve bitti ' diyip sonuna nokta koymak yerine virgül bırakıyorum.

belki de çoktan bitti o hikaye ve raflara kaldırıldı hatta bazıları için tozlandı ama nedense benim için hala en sevdiğim ve tekrar tekrar dinlemekten keyif aldığım bir şarkı gibi..

tek fark şu ki beni çok burkuyor, ara sıra gözlerim doluyor fakat kabuk tutmuş yaranın üzerine hafif bastırdığınızda verdiği acı gibi biraz. keyifli ve hüzünlü

ama geçti ya

belki de sizin o insanın hayatındaki rolünüz bitti ve üzerine 2-3 seri bile çıktı onun hayatında. ' onu tanıdım, hoştu ve bitti. ' diye anılıyorsunuz o hikayede...belki de siz onun hikayesinde figüranken o sizin hayatınızda başroldü.

artık virgül de koyamıyorum sadece üç nokta

belki bir gün devamını getirebilecek bir şeyler yaşarım veya devamında o gelir...