kafayı bir yere çarpıp sonra gülmek

sabah arabayı park edip inerken gerçekleştirdiğim kutlu eylemdir. genelde zaten hep gülüyorum ama bu seferki daha bir komikti çotaaa diye ses çıktı kalkmak üzere iken koltuğa geri oturdum patates çuvalı gibi *

ulan şu arabaları, binalardaki kapı geçişlerini/girişlerini vs birazda uzun boylu iri yapılı insanlar için tasarlayın amk. sabahki gibi bazen arabadan inerken kapının üst sabit kısmına bıngıldağı vuruyoruz canımız acıyor ipneler. gülme eylemi de hem acıyı azaltmak için hem de hayata "bir şey de yolunda gitsin amk" gülüşü birileri görür de dalga geçmesin diye değil *