ateistlerin yaşama amacı

ateistlerin yaşam amacı, inançlıyız diyenlerden fersah fersah ötedir.

bunun temel nedeni; ateistin, yaşamı gerçek anlamıyla arzuladığı şekilde deneyimlemesidir. bu, saf gerçekliktir.

inançlı ise yaşamı deneyimlemez. ona çizilen sınırlar çerçevesinde hareket etmekle yükümlüdür, bir fanusun içerisindedir. fanus dışına çıkması yasaktır, düşünceleri dahi sahip olduğu inanç tarafından kontrol edilir, neyi nasıl düşünmesi neye nasıl bakması gerektiği; her şey 1000 küsür sene önce belirlenmiştir.

böyle bir yaşama sahip olan bir varlık " yaşıyorum " iddiasında bulunamaz. sadece kopyalıyor, tekrar ediyorsundur.

senin tekrarlarını, senden önce de sayısız kişi tekrar etti. bir ipi takip eden varlıklardan ibaretsiniz. bu sözlerin ardından, menzil'in ip seromonisi niyeyse daha bi mantıklı geldi. durumları cidden buymuş meğer.

işe sonuç kısmından bakılacak ve net bir yanıt verilecekse o da şu olabilir;

ateist, aldığı her nefesi gerçek anlamıyla alır. tekrarı olmayacağını bilir. bu nedenle yaşam amacı; aldığı nefesin kendince hakkını vererek (neyden keyif alıyorsa onu yaparak) göçüp gitmektir.

inanan ise ölümden sonra da nefes alacağını farz eder. bu yüzden, orada rahat etmek adına bugün aldığı nefes, verilen direktiflere uymak adına alınır. kendi nefesi değildir, emanettir. öyle bakar. haliyle o esasen " yaşamaz ". onun için yaşam, ölüm sonrası başlayacaktır. o ana dek sadece emirleri uygulamakla yükümlü bir tekrar mekanizmasıdır.