idea 10

(bkz: gibran alcocer)'in eşsiz ve zaman ötesi bir parçası.

idea 10'u daha önce de dinlemiştim ama bazı eserlerin bir zamanı varmış. ilk dinlediğimde hoşuma gitmişti, bugün ise sanki aynı parça bambaşka bir kapıyı açtı.

çok sade. gösterişsiz. teknik olarak belki yüzlerce benzeri vardır ama mesele notaların zorluğu değil; insanda bıraktığı his. parçayı açtım ve kendimi tarif etmesi zor bir hafifliğin içinde buldum. sanki uzun zamandır omuzlarımda taşıdığım görünmez bir yük birkaç dakikalığına yere bırakıldı.

gibran alcocer'in müziğinde sevdiğim şey, dinleyiciyi yönlendirmemesi. "şimdi üzül", "şimdi heyecanlan" demiyor. sadece piyanoyu konuşturuyor. gerisini sana bırakıyor.

belki de bu yüzden herkes aynı parçayı dinleyip farklı bir hikâye yaşıyor.

benim için idea 10 kuş gibi hafif hissettiren nadir piyano eserlerinden biri oldu. bazı müzikler kulağa hitap eder, bazıları ise ruhun sessiz bir yerine dokunur. bu parça ikinci grupta.