suzanne

suzanne, leonard cohen'in 1967'de çıkan ilk albümü songs of leonard cohen'in ilk parçasıdır . ilk olarak cohen'in 1966 tarihli "parasites of heaven" adlı şiir koleksiyonunda yayımlanmıştır.

[verse 1] suzanne seni nehrin kenarındaki evine
götürüyor teknelerin geçişini duyabilirsin

geceyi onun yanında geçirebilirsin.
ve onun yarı deli olduğunu biliyorsun,
ama işte bu yüzden orada olmak istiyorsun.

ve size çin'den gelen çay ve portakal ikram ediyor .

tam da ona ona verecek sevgin olmadığını söylemek üzereyken...
sonra seni kendi frekansına çekiyor
ve nehrin cevabına izin veriyor
: sen her zaman onun sevgilisiydin.

[nakarat]
ve onunla birlikte seyahat etmek istiyorsun
ve gözleri kapalı seyahat etmek istiyorsun
ve onun sana güveneceğini biliyorsun,
çünkü zihninle onun kusursuz bedenine dokundun.

[2. dize]
ve isa bir denizciydi
suyun üzerinde yürürken

ve uzun süre yalnız ahşap kulesinden izledi.

ve sadece boğulmakta olanların onu görebileceğinden emin olduğunda

" deniz onları özgür bırakıncaya kadar bütün insanlar denizci olacak" dedi.
ama kendisi zaten yıkılmıştı,
gökyüzü açılmadan çok önce
, terk edilmiş, neredeyse insani bir haldeydi.
o, senin bilgeliğinin altında bir taş gibi battı.
[nakarat]
ve onunla birlikte seyahat etmek istiyorsun
ve körü körüne seyahat etmek istiyorsun
ve belki ona güveneceğini düşünüyorsun
çünkü o, mükemmel bedenine zihniyle dokundu

[3. bölüm]
şimdi suzanne elini tutuyor
ve sizi nehre götürüyor.
üzerinde paçavralar ve tüyler var.
kurtuluş ordusu gişelerinden
ve güneş bal gibi yağıyor
limanın leydisi adına

ve size çöplerin ve çiçeklerin arasında nereye bakmanız gerektiğini gösteriyor.
deniz yosunlarının arasında kahramanlar var,
sabahın çocukları var.
aşka doğru yöneliyorlar
ve sonsuza dek o yöne doğru yönelecekler.
suzanne aynayı tutarken

[nakarat]
ve onunla birlikte seyahat etmek istiyorsun
ve gözleri kapalı seyahat etmek istiyorsun
ve ona güvenebileceğini biliyorsun,
çünkü o, zihniyle kusursuz bedenine dokundu.

kaynak: genius