unutmayan

aksi durumun gerektiği anlarda:

"kişinin bazen herşeye katlanıp içindeki güzel olan duyguları korumak pahasına yapması gereken son şeydir. fakat...
zordur. güçtür. acıtır...

ama unutulmalıysa eyer hiç başlanmamış sevgili ile içilen akşamüstü kahvesi tadındaki yaşanmışlıklar unutulmalıdır.
zamansız mekanlarda sorgulamaya sebepse varoluşunun nedenini ve ağlamak gerektiriyorsa eyer sebepler unutulmalıdır.
nefes yerine kan çektiriyosa içindeki masum çocuğun küççücük yüreğine ve öldürüyorsa yavaş yavaş... unutulmalıdır.
zamanı uzun ve ağır yapıyorsa ve buğgay tanesi kadar bile olsa yeşerebilme umudu bırakmıyorsa kül olmuş yüreğinde unutulmalıdır.
unutulmalıdır... sevilmek yoksa, korkulmuyorsa hiç bir şeyden, güç sınırsızsa, unutulması gerekiyorsa...
başka çaresi yoksa... geriye yapacak bir tek bu kaldıysa...

unut sadece unut ve düşünme bir daha. sadece unut...
unutmalısın başka bir yolu yok bunun ne kadar kızssanda bağırıp çağırsanda isyan etsende kendini dovsende... perişan olasan da... unutmalısın... "kalbim unut bu siiri". başka hiç bir yolu yok bunun."

aslı: (#3217512)

ha bir de: (bkz: tosun kıvamında yazar)