öylesine bir şeyler yaz

"Sanki içtiğim su tam yutarken, boğazımdan geçerken cam parçalarına dönüşmüş gibi. Ya da öyle muhtaçmışım ki o suya ve o kadar önemliymiş ki benim için onu sadece almam, en başından beri parça parça cam olduğunun farkında bile değilmişim. Alırsam geçecek sandığım o hisle almış olduğum kararın beni daha kötü yapacak olduğunu bilmeden heyecanla, ihtiyaçla sadece almak peşinden koşmuşum. Kan kusacağımı, acı çekeceğimi bilmeden yahut belki de bilerek ama bunu görmezden gelerek sadece koşmuşum işte.
Şimdi camı bırakın, istediğimin su olduğunu da varsaymayın.
Bir sevgi, görülme uğruna neden acı çekiyoruz? Bunların yaşanması bir acı çekmeyle var olmayacakken neden inatla bunun için çabalıyoruz, uğraşıyoruz?
Acı çekmek için neden canını ortaya koyar bir insan?
Neden boğazımıza sarılı o telden dikenleri, sevdiğimiz için acısına katlandığımız o gülün dikenleri gibi görürüz? Bunu neden yapıyoruz?
Sevdiği insanın zarar görmesinden korkan bir insanken neden bunları bir başkasının da bizim için yaşayabileceği ihtimalini hiç varsaymıyoruz?
Cam kırıklıkları, dikenler... Neden bunlara reva görüyoruz kendimizi?
Üstelik... Günden güne reva gördüklerimize dönüşüp içten içe bir de kendimize kendimizin zarar verdiğini fark etmeden neden bunları yaşatırız kendimize?"