israiliyat

isrâîliyyât Arapça kökenli bir sözcük olup çoğuldur. Tekili isrâîliyye olan sözcük, "isrâîlî kaynaktan rivayet edilen kıssa veya hâdise"[1] anlamına gelmektedir.

islam dinine göre, ibrahimi Dinler'de geçen neredeyse tüm peygamberler aynı zamanda islam peygamberleridir ve insanlığın doğuşunda islam tek din olarak var olmuştur. Buna göre her türlü din ve inanış ilk inanış olan islam'ın sapmış versiyonları olarak kabul edilir. Musevilik ve Hristiyanlık ise, islam'da ehl-i kitap yani kitap ehli olarak anılır ve bu dinlerde kutsal olan Musa ve isa'nın islam peygamberleri olduğu, getirdikleri mesajın islami olduğu fakat daha sonra halklar tarafından tahrif edildiği düşünülür. Bu arkaplan islam dininin kutsal kitabı Kur'an'da açıkça mevcuttur. Buna göre israiliyyat sözcüğü olumsuz bir anlama sahiptir. Genellikle tefsir ve hadis alimleri terimi sadece yahudi kaynaklı kıssalar olarak görmemiş daha geniş biçimde kullanmıştır. Fakat terimin kullanım alanına ve yorumuna dair iki ana tanım vardır:

1. Tefsir ve hadise karışmış başta Yahudi olmak üzere zaman zaman Hristiyan veya daha eski kültür veya mitolojiler kaynaklı efsane ve asılsız kıssalar;
2. Kasıtlı olarak, islam inancını tahrif etmek amacı taşıyarak, başta Yahudiler olmak üzere karşıt görüşlü gruplar tarafından tefsir ve hadise sokulmuş, eski kaynaklarda geçmeyen efsane veya asılsız kıssalar.

Genel görüş birinci israiliyyat tanım ve yorumunu kabul etse de, bazı tefsir ve hadis alimleri ikinci tanımda ısrar etmişlerdir.

http://tr.wikipedia.org/wiki/%C4%B0srailiyyat