ben benim

benim benim özdeşliği, sonsuzluk sadece sonsuzluktur demekle aynı kapıya çıkıyor. basit bi örnek vereceğim.

Tanrı mutlak sonsuzluğun vücut bulmuş halidir.
Tanrı tanımsızdır.
O’nu yarattıklarıyla tanımlayamazsın, çünkü O, yarattığı hiçbir şeye benzemez.
Tanrı tektir, birdir.

Pi sayısının sonsuzluğunu düşünün. Sonsuz açılımında her rakam eşit şekilde tekrar eder: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 0.
Ve yine de bu eşit tekrarına rağmen, pi’ye denk başka bir şey yoktur.
Pi benzersizdir. Pi hesaplanamazdır.
Güneş’i, trilyonlarca Güneş benzeri yıldızı, tüm evreni ve benzer evrenleri yakıt olarak kullansanız sonsuz sayıda kağıt sayfasını heba etseniz bile, onun gerçek değerine asla ulaşamazsın.

Pi’nin tam değerini hayal edemezsin.
Pi’nin tam değerini sayamazsın.
Pi’nin tam değerini hesaplayamazsın.
Karşında hem hayal edilemez, hem yazılamaz, hem de sayılmaz bir sayı vardır.
Burada sayı kavramı bile belirsizleşir, muğlak bi anlama bürünür.

Aslında pi, sayılması ve hesaplanması mümkün olmayan sonsuzluğun, sonlu bir dünyadaki yansıması olarak algılanır; sonlu zihinlere ait bir kavramdır.
Sonlu, kesirli sayıların temsili olarak kullanılır.

Pi 3.14 müdür?
Yoksa 3.1415 mi?
Ya da 3.141592 mi?
Bunların hiçbiri pi değildir.
Bunlar sadece farklı kesirli sayılardır.

Pi, Platonik sonsuzluğa aittir.
istediğin kadar perdeyi aralayabilirsin, ama onun gerçek haline ulaşamazsın.
Onun tam tezahürü öngörülemez ve kestirilemezdir.

Ve onu sütunlarla ilgili her yerde görürüz.
iyi bir ev inşa etmek için mükemmel orantılı bir ağaç gövdesine ihtiyaç vardır.
Mükemmel daire biçimi, kusursuz bir ev veya kulübe inşa etmene olanak sağlar.

Mükemmellik ideali insan zihninden doğmuştur.
Dış, maddi dünyada var değildir.
Üçgen gibi, kare gibi hepsi insan zihninden doğmuştur ve ait oldukları yere,
tek ve bir olan, bedensiz, maddesiz ilahi zihne, mutlak sonsuzluğa karşılık gelene aittir.

o sadece o'dur, pi'de sadece pi!