plaket

aşarı hikâyelerinin resmi ruhsuzu, üzerinde kazılı sözler gönlü fethetmez ama cv’yi parlatır. sırf metal ve büyük puntolarla yazılmış teşekkür sözcüğü bile insanın kendini dünya şampiyonu sanmasına yetebilir. sıkıcı törenlerde son sözü söyler, alkış sesi kadar değer görür ama ertesi gün ofis rafında toz topladığında gerçeklik kendini hatırlatır. bazıları için koleksiyondur, bazıları için hatıra.. her zaman o kadar insan karşısında bir başarının sonucunu o şekilde almak istemişimdir...