günün hissi

Düşünürken sadece bu başlık denk geldi o yüzden yazmak için uygun bi alt metnim var denebilir. Şimdi şöyle bir his içerisindeyim: geçmişe yönelik bir özlemim yok. Komple geçmişime değil, belli şeylere dair özlem işte. Yani bu his özlemek değil. Daha çok merakla karışık bi pişmanlık. Eğer ki şu anki kafamla hayatımın belli dönemlerini tekrar yaşayabilseydim, toyluklarım ve belki bunlardan süregelen yanlışlarım olmasaydı önümde nasıl bir hayat olurdu hissi. Bugünkü ben olmazdım bunu biliyorum. Yine de şu anki aklımda geçmişe bakınca ne kadar çok duyguyu ne kadar çok şansı boşa harcadığımızı düşünüyorum. Geçmiş artık bi özlem gibi değil daha çok o an olduğum kişiyi ve hislerimi ve canlılığımı ve birçok zaman diliminde hissettiğim birçok duyguyu mutluluğu kaybetmenin bi nevi yası gibi. Şu an hayatımdan ve hayatımın gittiği yerden şükür çok mutluyum. Ama bi zamanlar da mutluydum. Bi zamanlar da hissetmiştim. O anki hislerimi hatırladığım anılar aklıma geldiğinde şaşırıyorum.. bu hayattaki ilk mutluluğum coşkum sevgim değil. Yani zamanında bir şeylere de şimdiki hislerime duygularıma coşkuma sahip çıktığım gibi sahip çıkabilseydim ve belki bunun yollarını hayatımdaki diğer insanlara da aktarabilseydim çok farklı hayatlar yaşıyor olabilirdim. Açıkcası evet yaşayabildiğimiz tek bir doğrultuda gidecek olan tek bir hayat var. Ama bu hayatı yaşarken tonlarca ihtimal zincirini bi noktada bırakıp ilerledik. Üzgünüm kimi ihtimalleri yarı yolda bırakan kişi olduğum için zaman zaman. insanları kırdığım için de üzgünüm. Onlar vazgeçmemi sağlayacak kadar nefesimi kestikleri için de üzgünüm. Bu evet kendi hayatım için değil ama hayatımın insanlara değen noktaları için bi pişmanlık. Umarım herkes kendisine yaşamak için daha güzel bir yol bulabilmiştir. Ama bir gün cennetlik olsaydım hayatımın devam edebileceği farklı çizelgeleri bi rüyada gibi izlemek ve yaşamak isterdim. Üzgünüm gerçekten hayal kırıklığı yaşattığım herkes için. Anıları geride bırakmak kendimden çok hala başkalarının hayatlarına ihanetmiş gibi geliyor. Ama değişiyoruz gelişiyoruz. Bir başka hataya düşmemek için iyileri kötüleriyle beraber bi kenara koyup yolumuza devam etmemiz gerekiyor. Hala hayatta kimilerine göre çok yavaş ilerliyorum belki. Ama herkesin bir gün hayatının en mutlu noktasında olduğunu ve benimle beraber herkesin eski beni de unuttuğunu düşünerek yoluma devam edeceğim. Artık hayatın her bir saniyesini doğru yola titizlikle ilerlemek yaşamak istiyorum. Hissindeyim.