kağıthane

10 senedir oturduğum, çağlayan'ın aşağısında kalan, son derece depresif yapılı istanbul ilçesi.
bu ilçede oturanların en büyük avantajı avrupa yakasındaki yerleşim merkezlerine yakın olmasıdır.
mecidiyeköy'e 10 dakikada ulaşabilirsiniz. fakat trafik varsa saatlerinizi alabilir ; ki kağıthane'nin trafiği çok pis olur.insanda yaşama isteği bırakmaz.
burada yaşamanın zorluklarına gelince en başta yapabilecek şeylerin sınırlı olmasıdır. sınırlı derken bildiğin 0.
ne bir sosyal aktivite ne bir alışveriş merkezi vardır. meydanı ise o kadar küçüktür ki 3 dakikada en baştan sona kadar gezebilirsiniz. ve bu meydanı da bankalar işgal etmiştir zaten.

bu ilçenin başına gelen en güzel şey kuşkusuz şehir tiyatrolarıdır. kültür merkezinin yapıldıktan bir sene sonra şehir tiyatroları burada da oynanmaya başlamıştır ve benim oyun kaçırmamamı sağlamıştır.
kültür merkezi dediysem, olay abartılmasın. bir tek tiyatro var işte.
he bir de bu ilçeye bağlı sanayi mahallesi vardır - kağıthane belediyesi gelirlerinin çok büyük kısmını bu mahalleden sağlar ve çin mahallesi kadar kalabalık bir yerdir burası - ki orası da ayrı bir entry konusudur.