hep kahır

istanbul'u, hiç görmemiş birine bile özleten şarkı.

bir de;

beyoğlu sırtlarından,yasak gözlerinle bakıp,
köprüler, sarayburnu, minareler ve haliç'e.
diyiverdin mi bir merhaba gizlice?

satırları cem karaca'nın bir dönem içinde bulunduğu psikolojiyi en güzel anlatan sözdür bana göre.