ismet inönü

şeref ve namus timsali olan türkiye cumhuriyeti'nin 2. cumhurbaşkanı, batı cephesi komutanı, büyük devlet adamı milli şef.

bugün aramızdan ayrılışının 49. yıldönümüdür. ruhu şad olsun.
görsel

evet ismet paşa, şeref ve namus timsalidir.

günümüzde az bulunan bu özelliklere sahip pek çok devlet adamımız varmış o dönemde ki, bugün sahip olduğumuz topraklarda bir cumhuriyet kurabilmişiz.

bu vesile ile gazi atatürk ve ismet inönü arasında geçen bir tarihi anekdotu aktarmak istiyorum.

ismet paşa ve atatürk çankaya köşkünde rutin buluşmalarından birinde lahve içerler.
ismet paşa'nın canı biraz sıkkındır.

kahveden sonra atatürk sorar: "hayrola ismet?.. sende bir fevkaladelik var bugün... ne oldu?.. neye sinirlendin?"

paşa yanıtlar;
"türk hava kurumu'nun toplantısı vardı da... fuat beyi (thk başkanı) epey terlettim... istifaya falan kalktı..."

atatürk nedenini sorar;
"çalışkan çocuktur fuat... kurumu da iyi yönetiyor."

ismet paşa;
- bunlara bir diyeceğim yok... fakat canımı sıkan bir şey oldu. hesaplarda bir kuruş oynuyor. "

bir kuruş.
evet türk hava kurumunun hesaplarında 1 kuruş açık vardı.
delikli 1 kuruş.
ve bu ismet paşa'nın canını sıkıyor hatta türk hava kurumu başkanı istifa etmek istiyor...

inönü:
"daha önceki toplantıda dikkatimi çekmişti... bu bir kuruşun nereye gittiğini öğrensinler diye talimat vermiştim. bulamamışlar...
fuat beyin hassasiyetini anlıyorum... ama milletimiz ondan daha hassastır... verdiği paranın nereye gittiğini mutlaka bilmek ister... istifa bu gibi hallerde en kolay çıkar yoldur... ama kimseyi rahatlatmaz... hatta söylentilere bile sebep olur."

atatürk:
"demek mesele bu... bir kuruşun hesabı seni bu kadar üzdü... haklısın... kırk para (bir kuruş) günün birinde 40 lira, 40 lira da 400 lira olur... bu da giderek büyür halkın ağzında... cumhuriyet'i kurarken böyle bir kuruşlara çok ihtiyacımız oldu.. peki ne yaptın sonunda?"

inönü:
"memurları seferber ettim... ve bir kuruşun yanlışlıkla başka bir hesaba geçirildiğini bulup, çıkarttırdım... bizim milletimiz cömerttir, elindekini, avucundakini verir... ama verdiğinin doğru, dürüst yerlere harcandığını görmek ister... buna inanmak ister."

işte delikli 1 kuruşun hikayesi.
bu ülke yoksulların, yetimlerin hakkıyla kuruldu ve bir dönem buna dikkat edilerek yönetildi.
o yoksulun yetimin 1 kuruşluk hakkı dahi gözetildi.

ne güzel, ne kıymetli günlerdi o günler...

kaynak: sabiha gökçen'in anıları...

bir kez daha ruhu şad olsun...