tabut

Derin bir gizde boğuldum
Sancılı bir eskitilmişlik
Yamalı bir telafisizlik
Buğulu bir ifadesizlik
Koydular tabutuma

Üfledim tabutumdaki
incecik yaşam aralığından
Gözlerine toz kaçtı
Biliyorum,
Özür diliyorum

Yokluğumda yaşamak istemem
Yastığına düşen tel
Olmamalı adım
Alnında ter olmamalı
Kirpiğinde dem

Manasızlık içinde uyanılmış
Bir rüya da olmamalıyım
Yokluğumda,
Tüm izlerimi
Tabutumda saklamalıyım

Işığın sonsuzda yok oluşu gibi
Aşık nefesinde
Kaçıyorum uzağına,
Benden sana düşenler
Bir ömür ,biliyorum

nese karakoyun