antidepresan kullanmayı bırakmak

Bakın şimdi. Yazıcam, yazma ihtiyacı hissediyorum çünkü yraklara yan basmış durumdayım. Elimden bir şey de gelmediği için, bağıra bağıra ağlamakla da geçiremediğim için odağımı dağıtmaya çalışıyorum. Tabii var olan bi odaktan bahsetmek mümkünse.

5 yılı geçkindir farklı antidepresanlar kullanıyorum. Komple farklı değil ama işte doz değişimi, ilaç değişimi, yeni eklenen ilaçlar, çıkartılanlar vs vs. Bundan 5 ay kadar öncesinde (belki 6?) venegis xr 225 mg, zestat (kaç mg hatırlamıyorum şu an), bi de lamictal (bunu da hatırlamıyorum) kullanıyordum. Zestat ve lamictali doktor kontrolünde azalta azalta bıraktım. Ama sağlam sayılırdım. Venegisi de çok yavaş biçimde azaltmaya başladık ben bırakmak istediğim için. Zaten harika olmadığım için diğerlerinin yoksunluğunu çok bariz şekilde hissetmemiş olabilirim. Ama venegis... Azaltmaya başladığımdan beri toplamda bi 7-8 kilo kadar verdim. Ama şu an her zamanki kilomun 5 kilo altındayım. Ama bariz şekilde iştahım kapandı. 8 kiloya kadar giden bir haftalık sürece maalesef çılgınlar gibi alkol alma da zemin hazırlamış olabilir. Bu yanlış. Bunu yapmayın. Az için ya da. Haftada bir için. Sonra uyku gitti. Sürekli halsizlik ama bir türlü vücudumun geçiş yapamadığı uyku. Hayatımın çoğunda ruhsal olarak bomba gibi olmadığım için bu etkileri uzun uzun yazmayacağım. Ama bariz bir düşüş yaşadım evet. Ama her zaman olan bir şeylere bok atarak bu durumu geçiştirdim. Dedim bundan bundandır. Son bir aydır en düşük dozdayım, 37,5. Şu an artık "lan ben ne yaşıyorum" diyerek araştırdığımda gördüm ki belli bir süredir hissettiklerimin büyük bir kısmı yoksunluk belirtilerindenmiş.
Şöyle bir durum gerçekleşiyordu bir süredir: zaman zaman kafam zaman ve mekandan bağımsızlaşıyor gibi. O vakitler sadece kafa karışıklığı benzeri, flu, tam olarak ne olduğunu algılayamadığım ve kafam uçmuş gibi hissettiren şeylerdi. Dalgınlık gibi, unutkanlık gibi, sarhoşluk gibi, bi böyle değişik bi hissiyat ama tam olarak ifade edemiyorum. Heh bunları yaşarken sadece şey diye düşünüyordum "acaba biri bana gizli gizli uyuşturucu falan mı kullandırıyor".
Neyse yaklaşık 50 saat önce içtim son ilacımı. Dün unutmuştum, bugün de baktım bitmiş dedim artık demek ki bırakma vakti. Ölüyorum anasını satayım. Bu fiziksel belirtilerle beraber dank etti şu süreç içerisinde yaşadıklarım. Şu an götüm götüm halde nöbetçi eczane bulup hemen alıp tekrar mı kullanmaya başlasam paniği var üstümde. Yani oluyor arkadaşlar. Evet bu panik oluyor. Ellerim titriyor, midem bulanıyor, kulaklarım sanki su altındaymışım gibi bi böyle basınçlı gibi. Ve evet o kafaya elektrik vermişler hissi de başladı.. Gözlerimi hareket ettirdikçe yerimden sıçrıyorum. Gözlerimi hareket ettirmesem de başımın içine 10 saniye aralıklarla minik titreşimler veriyorlar gibi. insanın ateşi olduğunda kafasında hissettiği o basınçlı hissiyat gibi. Neyse ben bir saattir falan dura dura yazıyorum. Yazma isteğim geçti. Hissettiklerim geçmedi. Şimdi tansiyonumu ölçüp biraz ölücem galiba daha ne kadat sürecek diye ağladıktan sonra uyumaya çalışacağım. Allah da böyle işin belasını versin. içsen dert içmesen dert.

Edit:arkadaşlar ben bunu yazdıktan sonraki gün gittim nöbetçi eczane aradım başladım geri en düşük doza. inş bir gün psikiyatriden randevu açılırsa doktorla görüşüp öyle bırakacağım. Kafamıza göre iş yapmayalım..