hayat elimden kayıp gidiyor hissi

Kafanı kaldırıyorsun gördüğün tek şey bir mutluluk yanılsaması. Bir senaryo var ortada ve sahne almak için yapman gereken şeyler seni senlikten çıkaran şeyler. Biraz özsaygın varsa kendine hayır deyip perdenin arkasına geçiyorsun. Herkes spot ışıklarının altında en güzel maskelerini takıp gülücükler saçıyor çevresine. Alkışlar çiçekler belki konfetiler.. Hiçbiri hiçbir zaman senin için olmayacaktı zaten bunun farkındasın. Bu yüzden bu oyunda sen oynamıyorsun. Özsaygın nelere mal oldu asla bilemeyeceksin ama en değerli şeyini yani kendini kaybetmemenin verdiği vicdani huzurla başını yastığa koyacaksın.

Sonra bu farkındalık kendini bir lanete çevirecek. O sözdeki gibi "yerinde duran biri geriye gidiyordur". O zaman kendine şunu soracaksın; seçilimli yalnızlığımla mutlu muyum?